Як сказала намесніца кіраўніка адміністрацыі раёна Таццяна Каліціна, краязнаўцы, заснавальнікі музея гісторыі раёна «Мой родны кут» ужо прапанавалі некалькі варыянтаў: Вярховіцкі парк, Старакурганны (Курганны) парк, Дворыцкі парк, паведамляе газета «Мінскі кур’ер».

Гэтыя назвы звязаны з гісторыяй сквера. На яго месцы ў пачатку мінулага стагоддзя быў хутар Вярховічы. У Нацыянальным атласе Беларусі на картах горада Вярховічы значацца спачатку як ваколіца, затым як урочышчы, а пазней як хутар. Магчыма, назва звязана з тым, што тут знаходзілася вярхоўе ракі Лошыцы. На карце 1920 года Вярховічы яшчэ ёсць, а ў 1940-м хутара ўжо няма. Паселішча з такой назвай значыцца і ў «Алфавітным спісе населеных месцаў Мінскай губерні» 1909 года выдання.

Побач са скверам таксама захаваліся два старажытныя курганы.

Непадалёк знаходзіцца вёска Дворышча, назва якой магла б перайсці да сквера, падобна таму, як у свой час вёска Малінаўка перадала сваю назву мікрараёну.

Свае меркаванні і прапановы мінчукі могуць даслаць у адміністрацыю Маскоўскага раёна з паметкай «Ідэя для сквера» па адрасе: 220036, г.Мінск, пр. Дзяржынскага, 10 ці пакінуць у «Гасцявой кнізе» на сайце mos.minsk.gov.by.

Паводле telegraf.by

Затрыманы — Дзмітрый Яноўскі, які некалькі гадоў займаў пасаду першага намесніка кіраўніка Адміністрацыі Маскоўскага раёна і курыраваў пытанні эканомікі, гандлю, грамадскага харчавання і бытавога абслугоўвання, занятасці насельніцтва, выплаты заробкаў, прадпрымальніцкай дзейнасці, рэгістрацыі і ліквідацыі суб’ектаў гаспадарання, інвестыцый, сістэмы аховы працы.

Карупцыйная дзейнасць падазраванага, якую яшчэ трэба будзе даказаць у судзе, датычыла ў асноўным прадпрымальніцкай дзейнасці ў раёне.
Следчыя сцвярджаюць, што грошы чыноўніку плацілі літаральна за ўсё.
Няважна, чым хацелі займацца на тэрыторыі раёна прадпрымальнікі — ім у любым выпадку трэба было плаціць.
Акрамя эпізодаў з атрыманнем буйных сум за вырашэнне сур’ёзных пытанняў у справе прысутнічаюць дробныя, але вельмі паказальныя карупцыйныя праявы.

Так, паводле дадзеных следства, чыноўнік, які займаў такі высокі пост, не грэбаваў браць з прадпрымальнікаў па 100 даляраў нават за права рэалізацыі ёлак напярэдадні Новага года.
Фактычна падазраваны ўсе прадпрымальніцкія пытанні раёна прапускаў праз сваю кішэню. Усе плацілі, хто 100, хто 200 даляраў, а хто і значна вышэйшыя сумы. Карупцыйная справа была пастаўленая на паток.

Самае цікавае, што дадзеная практыка вялася не месяц і не два, а гады. Пра яе было вядома многім, але такая практыка ўсіх задавальняла. Цяпер Следчы камітэт спрабуе разабрацца з гэтай справай і выявіць усіх датычных да карупцыйнай схемы, але поспех расследавання будзе істотна залежаць ад жадання прадпрымальнікаў ісці на кантакт са следствам.

nn.by

У арандаваным памяшканні на 120 квадратных метраў – стэрыльная чысціня і мудрагелістыя прыборы, быццам з набору «Юны інквізітар». На падлозе стаяць гатовыя ровары. Гэта – вытворчы цэх прыватнай кампаніі Borax. Заснавальнік кампаніі, 27-гадовы Аляксей Барысевіч (з яго ініцыялаў, дарэчы, і складаецца назва) з такім запалам пачынае нам усё паказваць і расказваць, што праз 5 хвілін прыдбаць байк яго вытворчасці здаецца жыццёва важнаю справай.

«Ровар укаціўся ў маё жыццё вельмі рана, – распавядае Аляксей, не выпускаючы з рук сябра дзяцінства. – Мой бацька працаваў у сферы веласпорту яшчэ пры савецкай уладзе і адзін час нават быў веламеханікам у зборнай БССР. А мой бізнес пачаўся са звычайных амбіцый. Хацелася рабіць нешта сваё і пры гэтым атрымліваць кайф».

Большасць ровараў вытворчасці Воrax асядае на родных землях. Кропкі продажу ёсць у 12 гарадах Беларусі. Сярод галоўных баявых дасягненняў – вытворчасць васьмі пар «колаў» для нацыянальнай зборнай па велатрэку.

34mag.net

Рафиевский и.о. № 25 Калитина Татьяна Леонидовна
18.02.1970 заместитель главы администрации Московского района г. Минска
тел. 200-90-50 ГУО СШ № 209
ул. Рафиева, 91
(март, июль, ноябрь)
ГУО СШ № 213
пр. Любимова, 27
(апрель, август, декабрь)
ГУО СШ № 215
ул. Слободская, 41
(май, сентябрь, январь)
ГУО СШ № 207
ул. Рафиева, 103
(июнь, октябрь, февраль)
1-й понедельник
17.00-19.00
Администрация Московского р-на г. Минска
пр. Дзержинского, 10, каб. 305
2-й вторник
15.00-20.00

Голубевский и.о. № 26 Богданова Лилия Николаевна
26.01.1956 директор торгового РУП “Кирмаш”
тел. 272-86-95 УП “Кирмаш”
пр. Дзержинского, 100, кабинет директора
1-й понедельник,
2-й нонедельник
17.00-19.00

Правдинский и.о. № 27 Толкачёв Анатолий Васильевич
01.08.1949 главный врач УЗ “Минский консультационно-диагностический центр”
тел. 272 49 74 Минский консультационно-диагностический центр
ул. Семашко, 10, каб. 246
1-й понедельник
16.00-19.00
Администрация Московского района г. Минска,
пр. Дзержинского, 10, каб. 319
1-й вторник
16.00-19.00

Слободской и.о. № 28 Марцуль Михаил Викторович
14.05.1960 директор филиала “Автобусный парк № 5″ транспортного государственного предприятия “Минсктранс”
тел. 252-24-29 ГУО СШ № 208
пр. Любимова, 31
1-й понедельник
16.00-20.00
Филиал “Автобусный парк № 5″
ул. Гурского, 15/6, приемная директора
3-я среда
16.00-20.00

Возведение парковок предусмотрено планом действий по наведению порядка и обустройству территории столицы на 2012 год.

Приоритетным направлением плана станет устройство парковочных мест во дворах и вдоль улично-дорожной сети. “Для обеспечения достаточным количеством мест для хранения авто в каждом районе столицы будет устроено не менее 1 тыс. машино-мест в районах старой жилой застройки. Также в каждом районе будет построено по две временные охраняемые стоянки”, – рассказала Марина Малаева.

В целом, отметила она, в текущем году коммунальные службы Минска на качественно новом уровне намерены реализовывать основные направления благоустройства города, озеленения и цветочного оформления, повышения эстетического уровня столицы. При этом для реализации социально значимых проектов по благоустройству и наведению порядка потребуется активное участие не только коммунальных служб, но и населения, трудовых коллективов, общественных объединений. В городе уже развернута информационная работа – проводится анкетирование горожан по вопросам дальнейшего благоустройства и развития Минска. К слову, мнение жителей Минска в 2011 году было учтено при формировании задач по улучшению внешнего облика города.

Во время обустройства жилого фонда предусмотрены мероприятия по капремонту и тепловой модернизации жилья, ремонту подъездов, благоустройству дворов, ремонту дворовых проездов и пешеходных связей. В план включены мероприятия по улучшению работы с товариществами собственников, созданию условий для их работы. Запланированы семинары с председателями товариществ собственников, обучающие курсы.

В нынешнем году в столице продолжатся работы по капитальному и текущему ремонту улично-дорожной сети. Для повышения эстетического уровня Минска будут высажены деревья, кустарники и цветы. Традиционно в этом году состоятся городской конкурс на лучшее благоустройство и озеленение, Минский фестиваль цветников и ландшафтной архитектуры. Продолжатся ремонт и поддержание в надлежащем состоянии мемориальных комплексов, мест боевой и воинской славы.

Оксана Шикуть, БЕЛТА

Яго калісьці разбурылі бальшавікі, перарэзаўшы наш гістарычны цэнтр магістралямі: з аднаго боку – цяперашні праспект Пераможцаў, з другога боку – Няміга – вуліца Максіма Багдановіча. У выніку гістарычны цэнтр парэзаны на чатыры кавалкі. Нізкі горад, адкуль пачынаўся Мінск – гэта замчышча, цяпер плошча 8 сакавіка, і Верхні горад – рэнесансны, заходнееўрапейскі, дзе цяпер плошча Свабоды, – аддзеленыя адзін ад аднаго. Цэласнасці няма. Наш гістарычны цэнтр ператвораны ў праезжы двор. І цяпер, як бы мы ні намагаліся, ні спрабавалі яго аднавіць, гэта практычна немагчыма, пакуль не будзе вырашаная праблема з транспартнай сістэмай. У іншых гарадах транспартныя артэрыі ці аб’язджаюць цэнтр, ці горадабудаўнікі робяць падземны праезд пад гістарычным цэнтрам. У нас такога няма… Наадварот, у цэнтры горада будуюцца паркінгі, каб прывабіць сюды яшчэ больш аўтамабіляў.

Ёсць яшчэ адна надзвычай важная для мяне прыкмета: горад, асабліва сталіца, павінен прэзентаваць культуру народа і яго гісторыю. А ці прэзентуе яе Мінск? Мінск прэзентуе гісторыю Савецкага Саюза – і выглядае маленькай Масквой. Ён капіруе Маскву на кожным кроку. У гэтым сэнсе можна сказаць, што мы не маем сваёй сталіцы. Тут не гучыць беларуская мова, не захоўваецца культурная традыцыя, не шануецца гісторыя. Назвы вуліц і плошчаў носяць імёны не нацыянальных дзеячоў, а дзеячоў савецкай, расійскай гісторыі. Таму ў нас фактычна няма сталіцы. Наша сталіца – гэта маленькая Масква, і таму Мінск, як бы ні намагаўся, выглядае правінцыйным горадам.

Мы не маем сталіцы яшчэ і таму, што ў нашага народа няма сталічный самасвядомасці, гонара за тое, што яны жывуць у галоўным горадзе краіны, у цэнтры еўрапейскай дзяржавы. Яны ўсё роўна лічаць больш важнымі, больш прывабнымі гарадамі нейкія іншыя, але толькі не Мінск. І ў жыхароў сталіцы няма імкнення вярнуць сюды гісторыю, захаваць архітэктурныя і гістарычныя помнікі. Гэтыя помнікі цяпер руйнуюцца, у гістарычным цэнтры будуюцца хмарачосы – гэта ж абсалютна недапушчальна! – а ўсе маўчаць. Значыць, гэта нікога асабліва не кранае. Няма гонару і болю за тое, каб наша сталіца была сапраўды еўрапейскім горадам, каб Мінск быў сапраўднай нацыянальнай сталіцай беларускага народа. Вось гэтая абыякавасць сталічных жыхароў мяне, шчыра кажучы, вельмі непакоіць. Чаму так адбываецца? Магчыма, таму, што карэнных мінчукоў мала, нашмат болей тых, хто прыехаў сюды аднекуль – ці то з вёскі, ці то з Расіі. І гэтым людзям боль Мінска не баліць. Па-першае, людзі проста не ведаюць гісторыю свайго горада. Па-другое, няма традыцыі грамадскай дзейнасці. Бальшавікі зрабілі ўсё, каб прыдушыць грамадскую ініцыятыву. І, на жаль, гэтых традыцый трымаецца сучаснае кіраўніцтва – яно ж баіцца раіцца з людзьмі, прыслухоўвацца да парад, арганізоўваць грамадскі дыялог. Гэта і прыводзіць да таго, што наш горад, ды і ўвогуле беларускія гарады, не толькі Мінск! – маюць усе рысы савецкіх гарадоў, але не маюць рысаў еўрапейскіх, заходнееўрапейскіх гарадоў. Але ж нашыя карані там, у заходнееўрапейскай традыцыі! Як бы нас цяпер ні імкнуліся русіфікаваць, наблізіць ці нават «ушчаміць» у расійскую традыцыю, усё роўна памяць пра мінулае, пра тое, што мы былі еўрапейцамі, ліцвінамі, застаецца, і гэта невынішчальна. Наша кіраўніцтва гэта ніяк не можа зразумець, і гэта прыводзіць толькі да раздраю, падзелу на «нашых» і «не нашых», апазіцыянераў і прыхільнікаў улады. Гэта супрацьстаянне нікому не патрэбна. Я заўсёды выступаю за тое, што трэба наладжваць дыялог паміж прадстаўнікамі розных партый, прыхільнікаў усходняй і заходняй арыентацый. Але нашыя ўлады да гэтага, на жаль, яшчэ не падрыхтаваныя.

Калі глядзець з архітэктурнага пункту гледжання, у нас няма аніякай дакладнай, строгай стратэгіі мадэрнізацыі горада. Забудова робіцца стыхійна, неабдумана, не на карысць людзей. Забудова ўшчыльняецца, ствараецца прасторавы хаос, няма гармоніі. Мы будуем горад не для людзей, а для машын. Машыны – галоўнае. Усё саступае машынам. Дворыкі змяншаюцца, і незразумела – а дзе ж дзецям гуляць? Дзе можна спакойна пасядзець пенсіянерам? Горад ператвараецца ў нейкія жалезабетонныя горы, нагрувашчванні без усякай логікі, без усякай гармоніі… І гэта прыгнятае людзей. Псіхалагічна чалавек адчувае сябе прыдушаным у гэтых бетонных лабірынтах. Калі б мы хоць мелі нармальны гістарычны цэнтр, можна было б час ад часу выязджаць туды дзеля адпачынку. Бо там захоўваецца дух сярэднявечча, калі ўсё было па-людску арганізавана, не раўнуючы з сучаснымі тэндэнцыямі. Чамусьці мы заўсёды пераймаем на Захадзе самае горшае, а сваё, традыцыйнае, не шануем. Шматлікія сучасныя амбіцыёзныя архітэктурныя праекты, што датычаць Мінска, не маюць абсалютна ніякай сувязі з нашай гісторый, традыцыяй. Нам абяцаюць, што ў Мінску з’явіцца гасцініца «Пекін», якую пабудуюць у адпаведнасці з духам кітайскай архітэктуры, яшчэ адну гасцініцу ўзвядзе ў беларускай сталіцы Аман – на арабскі манер. У выніку рэалізацыі такіх праектаў атрымліваецца поўная неразбярыха, эклектыка. І ўсё гэта – вынік адсутнасці нацыянальнага стрыжня.

Захар Шыбека

tio.by

Обратиться к Вам, нас вынуждает ситуация с закрытием парикмахерской «Усход» №119 по пр-ту. Правды 20. Фактически, с первых дней застройки микрорайона Юго-Запад, она являлась единственным учреждением в районе с данным видом услуг и зарекомендовала себя с хорошей стороны.

Уже более 20 лет, мы являемся клиентами Вашей парикмахерской и информация от парикмахеров о её закрытии с 01.03.2012г., вызывает у нас озабоченность. Качество услуг и ценовая политика парикмахерской, устраивали нас, а удобное расположение и стабильная работа, являлось существенным преимуществом.
Просим, пойти на встречу нам, жителям Юго-запада и сохранить парикмахерскую №119 по тому же, привычному для нас адресу.

Как подчеркнул А. Пивоваров, места в общежитиях должны получать в первую очередь работники социальной сферы, в том числе медработники, учителя, а также молодые специалисты.

В Минске расположены 359 общежитий (114 студенческих и 245 ведомственных).